Allah'tan Selam var

Allah yolunda infak edin ayeti henüz nazil olmuştu. Peygamber ashabına bu ayeti haber verdikten sonra aralarında hemen bir yarış başlamıştı en çok kim verecek Allah için diye. Hem peygamber hoşnuttu bundan hem de ashab. Üç veya dört gün olmuştu ki ebu Bekir mescide uğramaz olmuştu. Peygamber önceleri söylemese de aklı ondaydı. Ashabına sordu bir gün mescitte
-aranızda Ebu Bekir den haberi olan var mı? Neden gelmiyor mescide?
Cevap -Allah ve resulü daha iyi bilir Ya Resulallah bir haberimiz yoktur ondan.
Peygamber yola çıkmış Ebu Bekire gidiyordu az sonra. Birden kesiverdi Cebrail önünü peygamberin. Üstünde yamalı elbise vardı hem de. Gözleri ise nemliydi.
-Ya Cebrail nedir bu halin hem de gözlerin? hayırdır inşallah
cevap veriyordu Cebrail Resulallah’a
-Ya Resulallah sadece ben değil gökteki bütün melekler bu halim üzerinedir hepsi böyledir benim gibi. Çünkü senin en sadık arkadaşın Ebu Bekir evinde şimdi bu elbise gibi bir elbiseyle durur. Zaten vermişti her şeyini ilk zamanlarda Allah yoluna. İnfak edin ayetinden sonra kalan iki elbisesi vardı onunda tekini verdi Allah yoluna. Şimdi namazlarda bir hanımı giyer elbiseyi kılar namazını sonrada verir Ebu Bekire o kılar namazını. Gelemez o yüzden senin mescidine. Bizde bu hale ağlaşır dururuz işte. Onun üzerinde varken yamalı elbise biz nasıl giyeriz yamasızını. Beni sana Zat-ı zül Celal gönderdi. Git habibime söyle gitsin Ebu Bekire ve benden selam söylesin. Ve de sorsun ben Ebu Bekirden razıyım Ya o benden razımıdır? diye.