Bir zamanlar zengin olan Sezgin ile fakir olan Ferhat çok iyi arkadaşlardı. Adeta can dostuydular. Günün birinde Sezgin Ferhat’a "benim için canını verir misin?" dedi. Ferhat hiç düşünmeden "seve seve veririm" dedi. Bunun üzerine Sezgin Ferhat'tan nişanlısını istedi. Ferhat ise nişanlısından ayrılıp, Sezgin'i onunla evlendirdi. Aylar sonra Ferhat bir şanssızlık eseri işinden kovulmuştu. Aklına ilk gelen can dostunu aramak olmuştu. "Fabrikasında bana bir iş verir" diye düşündü ama hiç bir şey düşündüğü gibi olmadı. Dostunu görmeye gittiğinde o kendini yok dedirtti ve o günden sonra Ferhat dostluğunu bitirmeye karar verdi. Bu düşünceyle yolda giderken ölmek üzere olan bir adama rastladı ve onu hastaneye götürdü. Şans eseri adam kurtuldu ve servetinin yarısını Ferhat’a verdi. Ferhat servetin yarısını alarak zengin oldu. Can dostu olan Sezginin köşkünün karşısındaki köşkü aldı. Orada hayatini sürdürürken bir gün kapıya bir kadın geldi. Bir lokma ekmek dileniyordu. Ferhat bu kadına acıyarak evin islerini yapması için yanında çalışmasını teklif etti. Günler birbirini kovaladı ve Ferhat la bu kadın ana oğul gibi oldular ve bu kadın samimiyete dayanarak O nun sevdiği bir kadın olup olmadığını sordu. Ferhat "hayır" cevabini verince tanıdığı bir kız olduğunu ve isterse onunla tanıştırabileceğini söyledi. Ferhat onu kırmamak için tanışmayı kabul etti. Ferhat ile kız tanıştıktan sonra birbirlerini sevdiler ve evlenmeye karar verdiler. Herkese haber vermişlerdi.Karşıki köşk hariç, ama Ferhat dayanamayarak karşıki köşke de haber gönderdi. Düğün günü gelmişti. Ferhat sevdiği kız ile dans ederken birden karşısında eski can dostunu gördü. En sonunda dayanamayarak mikrofonu eline aldı ve su sözleri söyledi;
-"Bir zamanlar bir can dostum vardı bir gün benden nişanlımı istedi verdim. Ama ben ondan bir ii istediğimde kendini yok dedirtti. O artık benim can dostum değildir" dedi.
Sezgin de bu sözlere dayanamayarak mikrofonu eline aldı ve şu sözleri söyledi;
-"Bir zamanlar benim bir can dostum vardı. Nişanlısı kötü yola düşmüştü. Ondan nişanlısını isteyerek namusunu kurtardım. Bana is istemek için geldiğinde kapımda işçi konumuna düşmesin diye kendimi yok dedirttim. Babamı yolunda hasta yatırttım. Servetimin yarısını O na verdim. Annemi kapısında dilenci yaptım. En sonunda kardeşimle tanıştırdım. Su an da evlendiği kişi benim kız kardeşim. O hala benim CAN DOSTUM
7.20.2008
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder