1.18.2009

GÜLÜN DİKENİ




Yüregimi bir gül çizdi...

Yüregimi bir gül çizdi...

Gülün dikeni battı dün parmağıma,
ve hala severek bakıyorum parmağımdaki küçük sıyrıga...

kızamadım...

çünkü gülün dikeni batmadan önce şükretmistim;" Ya Rabbi, ne kadar güzel yaratmışsın " demiştim.
Kızamadım, çünkü bir dakika önce güzel kokusunu sineme çekmiştim ,
bakmaya kıyamamış dokusuna hayran kalmıştım, çünkü batmadan önce yüregime koymuş onu sevmiştim...
dikenini unutmuşmuydum? unutmuştum dikenini...unutmuştum işte....
acıtmayayım diye dokunmaya çekindigim gül, ince ve derin bir yara açmışti parmağıma... gülümsedim yarayada... süzülen iki damla kanada...
çünkü o yarayi açan bakmaya kıyamadığım o güldü....... ....

....sevdiklerimizin yüregimizde açtıkları yaralarda aslında o gülün açtıgı yara gibi değilmiydi... ince ve derin bir yara...

aslında çok önemsiz gibi görünsede her kımıldadığınızda yüreğınızı inceden sızlatan bir yara...

ama dostlarınız o yarayı açmadan önce siz muhabbet dolu kokularını sineye çekmiştiniz, zamanı, mekanı ve kalbinizi paylaşmıştınız... alıntı

Hiç yorum yok: