YaLnızLık BeNiM EN Eski YariM

YaLnızLık BeNiM EN Eski YariM

Yalnızlık içimde aşılmaz bir dağ, dipsiz kuyu,duvarları hüzün, suyu göz yaşı ,kovası hastet...

Ben hep hasret çekerim o kuyudan SESİZ VE AĞIR

Kendime ait suskunluğumun girdabında benliğim...
Yalnızlık özümde benim, beraber geldik dünyaya...

Ey Allahım... Biliyorum Kaderimiz bir bizim...
Hiç bırakmadı beni sadık dostum, YALNIZLIĞIM...

Bıkmadı benden yıllardır SADIK DOSTUM...Hep bıraktığım yerde buldum onu ,en sancılı anlarımda kollarına sığındım...avuttu beni SİNESİNDE...

Ey!! Allahım sen biliyorsun tek şahidim sensin benim...

Ne zaman arasam hep yanımdaydı bırakmadı ki beni; benliğimin kuytularından seslendi bana, açtı koynunuda Sessiz çığlıklarıma yankı oldu,ses oldu vefalı dostum...

En Fırtılanalı zamanlarımda kendimi hep limanlarında buldum,

sığındım ona; Sessizce bıraktım kollarına benliğimi hıçkırıklarımla...

Bize Rabbim şahitti sadece...

Sevinçlerimi de anlatırım ona dinler beni; hayellerimi,ümitlerimi sevdalarımı

biliyorum hiç bitmeyecek dostluğumuz bizim...

En zor anlarımda, bile biz beraber güldük dünyaya yalnızlığımla...
İçimi döktüm ona kelimeler hece hece sözcüklere döküldü dilimde, özlemle,hasretle susamış yüreğimi açtığımda ona,Gidenlerin ardından nasıl Yağmur oldu çöl gibi yanmış benliğime Rabbim şahit sadece yalnızlığıma...

Matemlerimi acılarımı dinledi sessizce göz yaşlarımı akıttığımda omsunda,

yalnızlığım avuttu beni kollarında sesizce Bazan sustum bekledi beni, konuştum dinledi vefalı yarım...

Kaç gece bekledi beni kaç gece daha bekleyecek kimbilir Gidenlerin hasretini yaşarken ve bazan hüzünlerim özlemlerim dağlar gibi olduğunda yorgun yüreğimin solgun bakışlarına Işık oldu ve yalnızca o gördü BENİ

BEN hep hasretlık çekerim gidenlerin ardından;hüzünlü gecelerde sabır duvarları örerim yalnızlığımla beraber herkezden ve her şeyden kaçmak isterim onun kollarına KAÇARIM

Kapatırm kendimi kulaklarımı, yüreğimi; her şeye sadece o ve ben kalalım diye gecelerce

Sarıp sarmalar beni yalnızlığım...
Tebessümlerimin yitikliği yansırken sessizliğime , lal olup susarım çok şey anlatmak için yalnızlığıma susmuş yüreğim ile Çığlık çığlığa...

Vuslata dek dostum benim hüzünlü yalnızlığım, hiç eskimeyen eskimeyecek bizim sevdamız hüzün ile çürürken gurbetim sinemde bekleyen vuslatıma yıpranacak yüreğim, yıpranacak kirpiklerim göz yaşlarımdan belki sessisliğimin uğultusuna karışacak benliğim ve ben yine kendimi buluvereceğim yalnızlğımın koynunda Adını koyamadığım yalnızlığım ben tükenirken bırakmayacak biliyorum Ben sevdalıyım yalnızlığıma yoldaşıma sırdaşıma yüreğimi bilene Yalnızlık benim en eski yarim...

ulas esen